*گزارش برنامه کوهپیمائی آیی قیه سی به خانچائی*

 با سلام خدمت دوستان

این برنامه یکی از برنامه های شش ماهه دوم سال 1388 گروه کوهنوردی اورست زنجان میباشد که با درخواست اینجانب با برنامه ی ماقبل جابجا می گردد و بار دیگر از آقای وفا و هیئت مدیره ی محترم گروه در جابجایی مذکور تشکر می نمایم و همچنین از اینکه جهت کسب تجربه سرپرستی این برنامه به من واگذار شد.

در روز سه شنبه تاریخ19/8/88 ساعت 19:30 در جلسه عادی شماره 506 گروه من موظف هستم ماهیت برنامه را اعلام و از دوستانی که مایل به شرکت در برنامه هستند نام نویسی کرده و زمان و مکان حرکت را روز جمعه ساعت 6 صبح در فلکه کوچمشکی تعیین می کنم و به سمع دوستان می رسانم. به ترتیب آقایان:رضا بیات منش،کریم بیگدلی و مقتدا باقری. خانمها:بهرامی،علوی اعلام حضور می نمایند و یک روز مانده به اجرای برنامه آقای سعید درگاهی از طریق اس ام اس و خانم بهرامی با تماس تلفنی به جمع تیم اضافه می شوند.

وجمعه تاریخ 22/8/88 ساعت 5:55 صبح به محل قرار می رسم و با هماهنگی بعمل آمده قرار است.نقل و انتقال توسط دو دستگاه خودرو انجام شود،ابتدا آقای درگاهی را که آن سوی خیابان روی صندلی پارک نشسته بود،دیده و بلافاصله به پیشش می روم و از حضورشان در برنامه تشکر می کنم.دوستان دیگر نیز به موقع خود را به محل قرار رسانده و تعداد 3نفر با خودروی اولی و با فاصله زمانی حدود5 دقیقه جلوتر از ما به آدرسی که داده ام حرکت می کنند و خود نیز با 3 نفر با خودروی دیگر حرکت می کنیم و از طریق جاده امند به آخر آسفالت سمت راست به طرف شرق یعنی شمال غربی آیی قیه سی می رسیم،و بالاخره با 3نفر قبلی تماس می گیرم و متوجه میشوم آدرسی که به آن 3 نفر داده ام آنها را به آن سوی آیی قیه سی یعنی سمت جنوب غربی رسانده و در این فاصله زمانی که منتظر 3نفر قبلی هستیم یک تیم 6 نفره دیگر از همین مکان به سمت دوشاخ در حال حرکت بودند و من با خودم می اندیشم که سرپرست برنامه کردن ما به همین دلیل است که تجربه کنیم،حتی اگه از با تجربه ترین افراد باشیم.

دوستان همچنان پر انرژی و آماده برای حمله به مقصد تعیین شده هستند ولی باید منتظر دوستان دیگر باشیم.و پس از 1ساعت انتظار که ساعت به 7:40 دقیقه رسیده هر هفت نفر تیم به همدیگر می رسیم و در همان مکان صبحانه را صرف کرده و سر ساعت 8 حرکت از گردنه به طرف دوشاخ آغاز می گردد و نفرات همگی آمادگی کامل داشته و هیچ ضعف و ناتوانی در تیم نمی بینم و امیدوار هستم که یک ساعت تأخیر را با حرکت سرعتی جبران خواهیم کرد.

آقا رضا به عنوان جلو دار و راهنمای مسیر با روحیه و شادابی خاص همیشگی خود تیم را به دنبال خود می کشد.ترانه و آواز نمی خواند ولی از حرف زدن و خاطره تعریف کردن نیز غافل نیست.امَا انگار آقا کریم این سرعت حرکت را قبول ندارد و به گمانم این برنامه را فرصتی برای تمرین سرعتی در نظر گرفته که برای اثبات آن می توان به جلوتر از تیم حرکت کردن ودویدن در هر از چند گاهی که فرصت گیرش می اید،اشاره کرد که مجبور است به همراه ما باشد،و دیگر دوستان نیز همه پر انرژی ومشکل خاصی ندارند،هوا بسیار صاف و آفتابی است وسوز و سرمایی احساس نمی شود و سکوت زیبایی بر کوهستان حکم فرماست،اندک استراحتی در میانه های راه برای صرف آب و تنقلات سپری می شود و پس از3:30 ساعت یعنی ساعت 11:30 خود را پای قله دوشاخ می یابیم و به تیمی که یک ساعت قبل از ما حرکت کرده بودند می رسیم.از زدن قله صرف نظر کرده و مسیر را به پاکوب سمت چپ به طرف دکل مخابراتی پی می گیریم وقتی این مسیر را می بینم به این می اندیشم که چه می شد آن قسمت از مسیر آیی قیه سی به دوشاخ که مناسب ترین آن همان مسیری است که آقا رضا انتخاب کرده دارای نشانه هایی از پرچم و سنگ و......می شد تا کوهنوردان دیگر با این نشانه ها در تمام فصول در آن حرکت می کردند.

باقیمانده راه تا مقصد کند انجام می گیرد و انگار عجله ای در کار نیست.خانم بهرامی از ناحیه زانو احساس ناراحتی می کند.چرا؟ نمی دانم و شاید بخاطر تعطیلات چند ماهه ای است که ایشان در برنامه ها حضور نداشتند.

از پاکوب یال غربی مسیر دوشاخ به دکل مخابراتی و جاده اصلی زنجان به طارم و به قهوه خانه اشرف می رسیم که البته آقا کریم و آقا سعید قبل از ما رسیده و پس از 3 ساعت راهپیمایی ساعت 14:30 به پایان برنامه میرسیم.و پس از چند دقیقه ای آقای حاج ولی حیدری با یک خودروی دیگر به محل رسیده و تعارف جدی من برای صرف نهار در مسیر به طرف زنجان مقبول نمی افتد و نهایتاً با صرف چایی در قهوه خانه و صرف لقمه هایی از نهار آماده خانم بهرامی سوار بر ماشین ها شده و اس ام اسی به آقای میربهاء که همزمان برنامه خود را در گلابر اجرا می کردند زده و پس از تقسیم شدن به ماشینها از هم خداحافظی کرده و به امید روزی دیگر و برنامه ای دیگر می مانیم.

در خاتمه از همه دوستان شرکت کننده در برنامه تشکر و قدردانی کرده و از این که مرا در جمع خود تحمل کردند و انتقادات ایشان را با دیده منت می پذیرم و از آقای حاج ولی حیدری در قبول زحمت ایاب و ذهاب تشکر و تخفیف در کرایه ممنون هستم.

سرپرست:آقای محمد رضا کرم زاده