قالب پرشین بلاگ

گئتدیم دای قایتمام

یک سال گذشت شاید سالها چون چشم بهم زدنی.انگارهمین دیروز بود که در دره ی زیبای شیرمئشه پشت سرهم برای ماندن در دامان طبیعت قدم بر می داشتیم چقدر پر انرژی صحبت میکردیم این اولین قدم بود انچه را می خواست انجام داد تا حدی که در توان داشت بلکه قدری هم بیشتر.آن شب درکنارآ تش فروزان ستارگان آسمان و صدای دلنواز رودخانه اسب سفید به تاخت رفت آه چون برق وباد گذشت «آخار سولار ابدیته ساری یول لانیب» خاطره ای که در اعماق وجود ثبت است وپاک شدنی نیست ولی چه شدآن همه انرژی خروشان وجوشان ؟ کجا صرف شد؟ کدام شیب منفی آن را تحلیل نمود؟آیا نه این است که هر فصلی زیبایی خودش را دارد پس مقایسه برای چیست آیا پاییز امد تابستان را فراموش کنیم زمستان آند پاییز رااین چه رسمی است نمیدانم شاید مصداق این ضربالمثل ترکی باشد «گون وا مین آییا دیه ر آی وار بیر گونه دیمه ز» آن روز به اندازه تمام سال ارزش داشت و سرشار از انرژی بود ولی هر روز و هر لحظه زیباست  ارزشمند بیایید قدری مثبت ها را افرون کنیم و از گوشه عزلت به در آییم باز دست در دست هم در یکراه و ثابت قدم رو به سوی آ ینده ای که لحظه های زیبایی را به انتظار نشسته باز سمفونی در حال نواختن است گوش بسپارید تا رها و سبکبال پرواز کنیم   

صفی بابا