شعر کوه

دمیده بود در آغوش کوه، از دل سنگ.

به کوه گفتم شعرت خوش است و

تازه و تر!
اگر درست بخواهی،

من از تو شاعر تر.

که شعرت از دل سنگ است و

شعرم از دل تنگ!

“فریدون مشیری”

شعر کوهستان را اما نویدی نیز هست، که در سنگ نیز میتوان قد برافراشت و رویید….