گزارش برنامه سبلان

                        «بسم الله الرحمان الرحیم»

سبلان(مسیر غربی)-4810متر

تیرماه 1388-به سرپرستی آقای رضا بیات منش

*اوچور الهامیم او قوشلار کیمی کی یاز وعده سینده

                                   قوزانیرماوی گویه تا اوجاباش بیر داغاقونسون*

*کورپه قارتال کیمی دیر،گاه چکیلیرگوزده ن ایتینجک

                                   اگله نیر گاه ساوالان عشقینه-آغدان-آغاقونسون*

 *هراوجا داغ کی گورورسن باشی قارلا آغاراندی،اورا بیل کی ساوالان دی*

طبق تقویم ورزشی 6 ماهه اول سال 88 گروه کوهنوردی اورست،برنامه سبلان به تاریخ 10\4\88 الی 12\4\88 در آن مندرج بود که نام سرپرستی اش را من یدک می کشیدم.از چند روز مانده به برنامه،مطابق برنامه های گذشته،زنگ زدن ها و هماهنگی ها آغاز شد.خیلی از دوستان قاطعانه اعلام می کردند که در برنامه شرکت خواهند کرد و این باعث دلگرمی می شد ولی برخی دیگر پای معادله های ریاضی را به میان می کشیدند و می گفتند 50% یا 70% احتمال دارد بیایند که این درصدها ما را برای برنامه ریزی و تهیه وسایل،مخصوصاً مینی بوس،گمراه می کرد.در این میان برای تهیه چادر نیز با مشکل روبه رو بودیم.چون چادر گروه را برای فرستادن همراه تیم هیمالیا نوردی آماده می کردند.بنابراین دست به دامن بچه ها شدیم ولی کافی نبود.دست آخر با هماهنگی آقای میربهاء 2 تخته چادر از هیئت امانت گرفتیم.جا دارد از آقای کرم زاده که در این امر بسیار کمکم کردند،تشکر کنم.

از طرف دیگر،برخی از دوستان که برای اولین بار بود در چنین برنامه هایی شرکت می کردند،می بایست وسایلشان بازدید ودر صورت کامل نبودن به یک نحوی جایگزین شود که تلفنی هماهنگی های لازم را انجام دادیم.

 ۱۴/۳/۸۸

لطفا برای دیدن ادامه عکسها کلیک کنید

موستاق آتا

مسافران موستاق آتا 

در این ظهر گرم تابستان غوغایی بر پاست . لباس های متحدالشکل آنان را مشخص تر نموده ( با اینکه اکثر شان را می شناسیم). برخی کنار دیوار و اندک سایه آن به انتظار ایستاده اند،عده ای به رو بوسی و خوش بش مشغول اند و بسیاری هم در تکاپو و رفت وآمد هستند. دیدن دوستانی که چندین سال از دیدارشان گذشته، حلاوت و شیرینی این جشن را دو چندان نموده است. دوربین های فیلم و عکس و مویایل به سختی مشغول ثبت لحظات می باشند.«آقا برو کنار» - خانم اونجا واینستا . قارداش چکیل اویانا دا – گل بورا شکیل چیکیریک. اینها کلماتی هستند که در این بین رد و بدل می شوند.از هر دری سخنی برپاست صدای قاه قاه خندیدن از هر جایی بلند است. در بین جمعیت،در کنار و گوشه گریه شوق مادران و ... جاری است لحظات شیرین و بیاد ماندنی است جعبه های شیرینی دست به دست می گردند. بارهای سنگین در پشت ماشین جای می گیرد. همه در تکاپو هستند. آقا جمع شید . شما نه فقط اعضای تیم ،البته خانوادهاشان می توانند در کادر باشند .هر کس رفت در ان کادر ثبت شد. نگران نباشید ثبت است در این وادی دوام ما.مینی بوس ون اعضای تیم را در خود جای می دهد. هردو وسیله نقلیه را اداره راه آورده کاش تربیت بدنی هم نقشی در این بین داشت.بگذریم همه سوار شدند شادی شعف انگیزی برپاست داخل ماشین وبیرون غوغایی دگر برپاست.صدای بوق ماشین نشان خداحافظی است ظرف آب پشت سر مسافران مستاق آتا خالی می گردد.

موستاق آتا همچون نگینی سیمین در سینک یانگ می درخشد و در دامان اش همچون ساوالان مردان وزنانی دلیر در تکاپو هستند.دیدن جغرافیای پهناور ترکان سعادتی است غرورانگیز.

ای موستاق آتا ! همچون پدری مهربان فرزندانت را پذیرا باش و به سلامت به آغوش دوستان بازگردان.

سیمرغ را به پرواز در آوردیم. چتر گستران دربلندای قله منتظر شماست.

صفی بابا